پیشینیان درباره آفرینش زمین معتقد بودند:

هورمزد همه چیز را می داند و به وجود اهریمن آگاهی دارد و اهریمن که روشنایی را می بیند به جنگ هورمزد می رود و شکست می خورد و بعد از شکست اهریمن با هورمزد به توافق می رسد که 3000 سال دیگر با یکدیگر بجنگند و سپس هورمزد شروع به آفرینش زمین و انسانها در 6 روز کرد که به آن گاه باره هم می گویند که در آغاز آسمانها، اندیشه نیک و روشنایی مادی و پس از آن آب و زمین و درختان و بعد از آن چهار پایان و در پایان کیومرث(انسان) را خلق کرد و سپس اهریمن جانوران آزاردهنده را در زمین پخش کرد و بعد کیومرث مرد و از جسد او بعد از 40 سال میشینگ و میشانگ(آدم و حوای ایرانیان) روئیدند و هورمزد به انان گفت باید نیک اندیش و نیک گفتار و نیک کردار باشید و دیوان را نپرستید. در سویی دیگر اعراب معتقدند که جهان یکبار خلق شد و از آدم تا خاتم 6013 سال (به قولی 5900 سال) می گذرد.

تا حدود 2 قرن پیش که علوم پیشرفت چندانی نکرده بود دانشمندان هم معتقد بودند جهان به یکباره در 4000 سال قبل از میلاد مسیح بوجود آمده است که البته این ادعا را از کتب مذاهب سامی درآورده بودند.

دانشمندان زیست شناسی امروزی پس از سالها مطالعه و تحقیق به این نتیجه رسیدند که عمر خورشید و زمین حدود 4 میلیارد و 500 میلیون سال است و آثار حیات را از یک میلیارد سال پیش می توان بروی کره خاکی مشاهده کرد. زمین بصورت کره سوزانی مرکب از هیدوژن و اتمهای دیگر بوده است که بتدریج بر اثر نیروی برودت فضایی میان ستارگان سردتر شده است و زمینه ایجاد ملکولها بوجود آمده است و بعد بعلت چرخش زمین، ملکولها بترتیب سنگینی در جاهای مختلف قرار گرفته اند(در مرکز سنگین ترین ها و بعد بترتیب سبکترها و در آخر هیدروژن و ازت و اکسیژن و...) و بعد با سردتر شدن زمین گازها به مایعات و مایعات به جامدات تبدیل شد و بر اثر زیاد شدن جامدات در سطح زمین چین خوردگی هایی بوجود آمد که باعث بوجود آمدن نخستین کوهها شد. آبهایی که بصورت ابرهایی با ضخامت زیاد در بالای زمین قرار داشتند بصورت باران بر زمین می باریدند ولی چون هنوز زمین خیلی گرم بود همه آنها را بخار می کرد و به فضا می فرستاد  تا اینکه بر اثر سرد شدن تدریجی زمین امکان نگهداری آب را یافت و بارانها باعث سیلابها شدند و کم کم اقیانوسها تشکیل و زمینه حیات فراهم شد چون هیچ موجودی بی آب حتی نمی تواند تنفس کند زیرا در حقیقت این هوا نیست که ما آنرا تنفس می کنیم بلکه اکسیژن محلول در آب است. اگر به همین ترتیب پیش رویم 2 الی6 میلیارد سال دیگر حرارت زمین بحدی کم می شود که ادامه حیات بر روی آن غیر ممکن می شود.

زمین شناسان و باستان شناسان به این نتیجه رسیده اند که حیات 5 دوره را طی کرده است. در دوره اول که دو میلیارد را به طول انجامید هیچ گونه آثار حیاتی دیده نمی شود.  دردوره دوم که 1 میلیارد سال طول کشیده است گیاهان و جانوران ساده دریایی بوجود آمده اند. دوره سوم که 360 ملیون سال طول کشید، دارای آثار بسیاری از جانداران مانند بی مهره ها، ماهیان، دوزیستها و سپس خزندگان است. در دوره چهارم که انواع گوناگون خزندگان، نخستینها، پستانداران، پرندگان تخم گزار و ... دیده شده است 150 میلیون سال به طول انجامید و دوره آخر که هم اکنون ما در آن به سر می بریم از 75 میلیون سال پیش شروع شده و در اثر تکامل همه نوع پستانداران و آدم نماها بوجود آمده اند و یک میلیون سال آخر آن آثار نوع آدمی یافت شده است.

 در گذشته بوجود آمدن حیات را به متافیزیک نسبت داده اند ولی امروزه در اثر تلاش زیست شناسان به این نتیجه رسیده اند که موجودات از تکامل و یک پدیده کاملا مادی بوجود آمده است یعنی موجودات ضعیفتری که سرپناه و غذای خود را نمی یافتند از چرخه طبیعت حذف می شدند و موجوداتی که بهتر خود را با شرایط وفق می دادند می ماندند در بدن خود این موجودات نیز عناصر زاید از بین می روند و اندام تکامل می یابند تا بهتر بتوانند در مقابل طبیعت مقاومت نمایند تا امروزه که انسان دیگر از حیوانات جدا شده و بر طبیعت تسلط پیدا کرده است به درستی عامل اصلی این تغییر و تکامل همان ابزار تولید و شرایط محیطی و از همه مهمتر کار بوده است.

زیست شناسان و باستان شناسان با مقایسه انسان امروزی با انسانهای اولیه تفاوتهای زیادی را یافتند ولی در هر صورت ما فرزندان میمونهای انسان نمای امروزی نیستیم بلکه این ها عموزاده های ما می باشند انسان های میمون نمای اولیه در عصر سنگ ابتدا توانستند سنگها را سیقل دهند این انسانها از لحاظ ساختار بدنی با ما تفاوتهای بسیار دارند یعنی زانوهای خمیده و دستهای بلند بدون قدرت تکلم و مغزی کوچکتر و ساده تر از انسان امروزی داشتند. آنها فقط قدرت یادگیری که در طول تکامل به دست آورده بودند را داشتند که کمی بیش از قدرت یادگیری سایر حیوانات بود. آنها وقتی خشمگین می شدند به بالا و پایین می پریدند و هنوز نمی توانستند صداهای مجزا را تولید کنند و فقط ادا در می آوردند. کم کم با تکامل حنجره توانستند صداهای مجزا را در آوردند و با ساختن ابزار از استخوان و سنگ و ... از لحاظ بدنی متکامل تر شدند این تکامل بر روی مغز آنها تاثیر گذاشته است یعنی هر چه بیشتر می آموختند مغز هم متکامل تر می شد و به طور متقابل بر تکلم، صدا و ابزار سازی تاثیر گذاشت. هرچند دستها باعث ابزار سازی و کار شدند ولی خود دستها هم از ابزار سازی و کار به وجود آمدند بعد از ابزار سازی و کار و تکلمی که متکامل تر می شد انسانها نیاز به زندگی گروهی را یافتند و زندگی گروهی باعث شد انسان بتواند حیوانات را شکار و امرار معاش کند کم کم با یاد گیری استفاده از آتش به این نتیجه رسیدند که گوش پخته خوش هضم تر است و بعد با نیاز به اهلی کردن حیوانات را در یافته اند و در همین حین مغز و بدن آنها هم در حال تکامل بود با اهلی کردن حیوانات و رفتن به مناطقی که تابستان و زمستان مجزا داشت پوشاک را اختراع کردند.

در حقیقت تفکری که در نتیجه کار به دست آمده بود موجب جدایی انسان از میمون شد ولی تکامل به پایان نرسید و تا امروز هم ادامه دارد.

از وب لاگ سرچشمه

در حدود چهار میلیارد سال پیش سطح زمین پوشیده از مواد مذاب بود و امكان تشكیل حیات بر روی كره زمین وجود نداشت . پس از مدتی سطح سیاره زمین سرد شد وپوستهای سنگی آنرا فرا گرفت .بخار آب موجود در اتمسفر متراكم شد و با بارش باران اقیانوس های وسیعی بر روی كره زمین به وجود آمد د بسیاری از زیست شناسان اعتقاد دارند كه حیات اولین بار در این اقیانوس های حاصل از باران به وجود آمده است و به عقیده آنان تكامل جانداران صدها میلیون سال طول كشیده است و شواهد حاكی از این است كه زمین مدتها قبل از پیدایش حیات وجود داشته است كه این شواهد را اندازه گیری سن زمین نشان می دهد.

مواد شیمیایی و پایه ای حیات چگونه تشكیل شدند

نظریه های علمی بیانگر این مطلب است كه در نخستین مراحل پیدایش حیات ملكولهای غیر زنده در طی واكنش هایی شیمیایی با هم تعداد زیادی ملكول های آلی ساده را تشكیل دادند و این ملكولهای ساده با استفاده از انرژی های محرك( از قبیل انرژی خورشید ، گرمای حاصل از فعالیت های آتشفشانی و رعدو برق) ملكولهای پیچیده تری را به وجود آوردند.این ملكولهای پیچیده واحدهای سازنده اولین سلولها را تشكیل دادند و این فرضیه كه بسیاری از واحد های آلی سازنده حیات نخستین بار از ملكولهای غیر زنده تشكیل شده اند بارها مورد آزمایش قرار گرفت و از لحاظ علمی تایید شد. درباره چگونگی تشكیل حیات چندین نظریه وجود دارد كه تعدادی از آنان را برای شما معرفی می كنیم.

● مــــــــدل سوپ بنیادین: در دهه ۱۹۲۰ دانشمندان اظهار داشتند كه در اقیانوس های اولیه زمین یكباره مقدار زیادی مواد آلی پدید آمدند و این نظریه به مدل سوپ بنیادین مشهور است .تصور دانشمندان بر این است كه درآن هنگام اقیانوس های زمین مملو از ملكولهای آلی مختلف بودند.این دانشمندان فرض كرده بودند كه این ملكولها در اثر انرژی حاصل از تابش خورشید د انفجارهای آتشفشانی و رعد و برق پدید آمده بودند.پس از آن گروهی از دانشمندان اعلام كردند كه در جو اولیه زمین اكسیژن وجود نداشته است و در عوض غنی از نیتروژن،هیدروژن و گازهای دارای هیدروژن مانند بخار آب و آمونیاك و متان بوده است .در آن زمان انرژی خورشید یا انرژی الكتریكی حاصل از رعد و برق این ملكولها را به سطوح انرژی بالاتر ( ملكولهای برانگیخته ) انتفال داده اند.

استانلی میلر در نیمه های قرن بیستم مدل سوپ بنیادین را آزمایش كرد . وی گازهای متان و بخار آب ، آمونیاك و هیدروژن را درون دستگاهی قرار داد و منظور شبیه سازی رعدو برق از یك جرقه الكتریكی استفاده كرد ، بعد از چند روز وی در آن دستگاه تركیبات متعددی پیدا كرد كه این تركیبات شامل برخی از عناصر تشكیل دهنده حیات از جمله آمینو اسیدها ، اسیدهای چرب و كربوهیدراتها بودند.این نتایج نشان میدهد كه برخی از مواد شیمیایی پایه ای حیات در شرایطی مشابه شرایط آزمایشگاهی میلر پدید آمدند.

دلیل مردود بودن آزمایشات میلر را از نظر سایر دانشمندان:

تحقیقاتی درباره مدل سوپ بنیادین:

اکتشافات جدیدی که بعد از نظریه سوپ بنیادین به دست آمد باعث ارزیابی مجدد مدل سوپ بنیادین شد . در زمان آزمایش میلر زیست شناسان تصور می کردند که پیدایش حیات در حدود یک میلیارد سال پیش روی داده است . اما اندازه گیری سن زمین و کشف سنگواره هایی که ۵/۳ میلیارد سال سن داشتند نشان داد که حیات در واقع بسیار پیشتر از آن تشکیل شده است .ما اکنون می دانیم که مخلوطی از گازهای مورد استفاده در آزمایش میلر هنگام پیدایش حیات وجود نداشته است.

در آن زمان زمین فاقد لایه حفاظتی اوزون بوده است و پرتوهای ماورای بنفش بدون اوزون همه آمونیاک ها و متانهای موجود در اتمسفر را از بین می برند .از سوی دیگر در صورتی که گازهای آمونیاک و متان در آزمایش میلر وجود نداشته باشند .بعد از مردود شناختن نظریه میلر دانشمندان مدلی دیگر به نام مدل حباب را پیشنهاد کردند.
 

● مدل حباب: چندی بعد دانشمندان اعلام کردند که فرآیندهای کلیدی که مواد شیمیایی مورد نیاز برای حیات را به وجود آوردند درون حباب های سطح اقیانوس ها انجام شده است.

این مدل شامل پنج مرحله اصلی است، مونیاک , متان و دیگر گازهای حاصل از انفجار های آتشفشانی زیر دریایی در حباب های زیر دریا محبوس می شدند.متان و آمونیاک های مورد نیاز برای تشکیل آمینو اسید ها درون حباب ها در مقابل صدمات حاصل از اشعه ماورای بنفش محفوظ می ماندند.

حباب ها به سطح اقیانوس ها می آمدند و و پس از ترکیدن د ملکول های آلی ساده آزاد می کردند.ملکول های آلی ساده ضمن انتقال توسط باد و حرکت به سمت بالا در معرض اشعه ماورای بنفش نور خورشید و رعد و برق قرار می گرفته اند و در نتیجه نیروی لازم برای واکنش های بعدی برایشان فراهم می شد.باران بسیاری از این ملکول های آلی را که به تازگی تشکیل شده بودند به درون اقیانوس می برد و چرخه دیگری را شروع می کردند.

سلام سلام سلام یه سلام آسمونی یه سلام با حال برای بچه های باحال تر

یه سلام پر طراوت بعد از یه عالمه خستگی یه عالمه دل مردگی یه سلام با حال به  آسمون  به درختا به    خدا     یه سلام  به تمام آدمای دنیا

یه سلا م بعد از خستگی از کنکور و بعد از خستگی اسباب کشی و بعد از اون همه دل خوری از آدم بدای دور و بر یه سلام به شادی و خوشحالی به تمام آدم خوبا

من اومدم دوباره با یه عالمه انرژی  می خوام از نو صفحات این کهنه وب لاگ خسته رو جلا بدم  و به همه ی بچه های نجومی یه سلام دوباره می کنم چون من دوباره جون گرفتم دوباره بال هام جون گرفت و می خوام توی آسمون انقدر پرواز کنم  تا     به خدا برسم  

دست گرم همه تون رو صمیمانه می فشرم

یا علی

پست های اخیر که در رابطه با تاثیرات نیروها و اجرام سماوی بر حیات انسان بود بخشی از پروژه ی جدیدم بود امیدوارم از خواندن آنها لذت کافی رو ببرید .

برای توضیح بیشتر باید بگویم که نیروهای مافوق طبیعی و کیهانی تاثیر زیادی در نشات گرفتن حیات (با توجه به نظریه ی پنس پرمیا ) و ادامه نسل های انسانی و سایر موجودات دارند بنابراین در این مورد چکیده ای در زیر آورده ام در صورت نیاز به توضیح بیشتر از طریق ارسال ایمیل به نویسنده پاسخ خود را دریافت کنید .

باتشکر

قاصد آسمان

_ در زمان تولد یک کودک تمام مجمع الکواکب، ستارگان و کهکشان های دیگر که در افق زمین در حال گردش هستند در ذهن کودک ثبت می شوند. شرایط کیهانی موجود در لحظه تولد، با تمام ضعف ها، قوتها و توانایی هایش بر کل زندگی انسان اثر می گذارد .

آگاهی یا تشخیص، ملاکی برای وجود یا عدم وجود هیچ چیز نیست. حوزه های مختلف انرژی در اطراف وجود این اثرات قرار می گیرد. امروزه دانشمندان معتقدند هر جرم آسمانی تشعشع رادیو اکتیو منحصر به فرد خود را دارد. امواجی که سیاره زهره از خود ساطع می کند آرام و ساکن هستند در حالی که امواج متفاوتی را از خود ساتع می کند. امواجی که از سیاره مشتری به ما می رسند متفاوت از امواجی هستند که از خورشید به ما می رسند. این تفاوت به خاطر اختلاف ترکیبات گازی لایه های تشکیل دهنده هر جسم است.

آزمایشات :

1) در اروپا همه ادارات ثبت اسناد رسمی لحظه دقیق تولد را می نویسند، و گوکولن توانست این اطلاعات را جمع آوری کرده، با نحوه قرار گرفتن سیارات که از جدول های ستاره شناسی استخراج کرده بود تطبیق دهد. او 576 عضو فرهنگستان پزشکی را انتخاب کرد و با تعجب مشاهده نمود که تعداد بیش از اندازه زیادی از آنان وقتی متولد شده اند که مریخ و زحل تازه طلوع کرده یا به بلندترین نقطه خویش در آسمان رسیده بودند. او برای مطمئن شدن از این کشف عجیبش نمونه دیگری از 508 طبیب مشهور را در نظر گرفت و به همان نتیجه رسید. ارتباط آماری بسیار محکمی میان برخاستن ایندو سیاره در لحظه تولد نوزاد و موفقیت آتی او بعنوان یک طبیب وجود داشت. احتمال تصادفی بودن این پدیده در مجموع این دو آزمایش حدود یک میلیونم است. برای اولین بار در تاریخ دانشمندی مدرکی ارائه داده بود حاکی از اینکه سیارات واقعاً بر زندگانی ما تأثیر می گذارند، و یا دست کم نشان دهنده تاثیری هستند. این امر نقطه برخورد حساسی با معنقدات کهن طالع بینی را در اختیار علم قرار می دهد.

طالع بینی بر پایه این مقدمه بنیادی قرار دارد که پدیده های آسمانی بر رویدادها و موجودات زنده زمین اثر می گذارند. هیچ دانشمندی و یقیناً هیچ زیست شناسی که با آخرین تحقیقات بر روی آب و هوا و ریتم های طبیعی آشنا باشد، نمیتواند با این اصل مخالفت کند. زمین و موجودات زنده آن از کیهان تاثیر می پذیرند، و تنها جای بحث در اینست که این اثر پذیری تا چه حد و چه درجه ای می باشد. طالع بینان ادعاهای بسیاری دارند که هنوز اثبات نشده و احتمالاً از پندارهای غلطی سرچشمه می گیرد، اما مدارک متعدد و رو به افزایشی نشان می دهند که لااقل برخی ازین ادعاها حقیقت دارد.

2) میشل گوکولن در زمینه این تلاش هنوز سهم بزرگی دارد. او بدنبال کشف رابطه میان مریخ و طب، تحقیقاتش را به سایر مشاغل گسترش داد و تاریخ تولد همه فرانسویان مشهوری را که می توانست پیدا کند جمع آوری کرد. یکبار دیگر ارتباط قانع کننده ای میان سیارات و مشاغل مشاهده شد. اطباء و علمای مشهور وقتی متولد شده بودند که مریخ از افق بالا می آمده است در حالیکه هنرمندان، نقاشان، و موسیقیدانان بندرت در این زمان بدنیا آمده بودند. نظامیان و سیاستمداران غالباً در حال بالا آمدن سیاره مشتری متولد گشته اند، اما نوزادانی که در موقع فرود آمد این سیاره بدنیا آمده اند بندرت دانشمند شده اند.

هیچ نویسنده فرانسوی مشهوری وقتی زحل در حال فرود بوده متولد نگشته است، اما با وجود همه اینها تمامی این ارتباطات آنقدرها هم ساده و سر راست نیستند. گوکولن می بایست به روش های آماری پناه ببرد تا این روابط را ثابت کند.

گوکولن مجبور شد تحقیقات مشابهی را در ایتالیا، آلمان، هلند و بلژیک انجام می دهد تا اینکه سه سال بعد دارای بیست و پنج هزار نمونه شد. نتایج یکسان بود. دانشمندان و اطباء یقیناً به مریخ و زحل وابسته بودند و نظامیان، سیاستمداران و ورزشکاران برجسته به سیاره مشتری و تولد نویسندگان، نقاشان، و موسیقیدانان به حضور هیچ سیاره ای بستگی نداشت، اما بوضوح از مریخ و زحل دورتر به نظر می رسید، در حالیکه دانشمندان و اطباء نسبت به مشتری دوری گزین بودند.

این آزمایش بدون هیچ شک منطقی نشان می دهد که وضعیت سیارات در آسمان دارای معنائیست ـ وضعیت، و نه خود سیارات. هنوز باید بررسی کنیم که آیا سیارات مستقیماً بر ما اثر می گذارند و یا آنکه وضعیت آنها در آسمان نشانه ای است از طرح کیهانی عظیم تری از انرژی که آن سیارات و نیز خود ما جزء کوچکی از آن هستیم.

سیاره، یا ترکیب صور فلکی، طفل را در لحظه تولد تحت تاثیر قرار میدهند و آینده او را به نحوی مشخص می سازند. البته این طرز تلقی سنتی طالع بینان است: صورت آسمان در لحظه دقیق تولد بر طفل نقش می بندد و سرنوشتش را شکل می دهد.

گوکولن فکر می کرد که مکمن است تمایل به متولد شدن تحت طالع یک سیار ه ی معین وراثتی باشد. ازینرو برای آزمایش در این باره، در نزدیکی پاریس بمدت بیش از پنج سال بر روی اطلاعاتی کمه درباره بیش از سی هزار پدر و مادر و طفل از کشورهای مختلف جمع آوری نموده بود کار کرد. او نقشه وضعیت های زهره، مریخ، مشتری و زحل را بر ای همه مردم مورد آزمایش ترسیم نمود و مدارک غیر قابل انکاری کشف کرد مبنی بر اینکه والدینی که در موقع طلوع یکی ازین سیارات متولد گشته اند غالباً وقتی بچه شان متولد می شود که همان سیاره در همان وضعیت باشد.

 گوکولن نتیجه می گیرد که تمام آینده تخصصی طفل به ساختمان ژنتیک او بستگی دارد که قسمتی از آن لحظه تولد او را هم مشخص می کند. او معتقد است که با مطالعه وضعیت سیارات در وقت تولد پیشگوئی طبیعت و مزاج و رفتار اجتماعی آتی فرد به نظر ممکن می آید.

به طور کلی می توان ستاره شناسی تلاش برای کاوش در آینده به روش های مختلف است. یکی از متداول ترین روش ها، مطالعه ی چگونگی تاثیر گذاری اجرام آسمانی بر انسان است. یکی از ایده های جالب ستاره شناسی این است که ما نیز بر اجرام سماوی اثر می گذاریم زیرا این اثر گذاری یک رابطه ی دو طرفه است از دیدگاه علمی باید دانست که تمامی خانواده خورشیدی از خورشید متولد شده اند ماه، مریخ، مشتری، زمین و دیگر اجرام منظومه شمسی همگی اندام های خورشید هستند. انسان نیز اندام های زمین است و زمین از اندام های خورشید. همه ی چیزهایی که از منبع واحدی متولد می شوند دارای درونیات مشترکی هستند. پس هر اتفاقی که در خورشید روی می دهد، ارتعاشی در سلولهای ما ایجاد خواهد کرد زیرا سلولهای ما نیز از خورشید متولد شده اند. علم ستاره شناسی همواره بر روی این احتمال که وقوع هر اتفاقی در هستی بر روی انسان تاثیر می گذارد تحقیق کرده است. در این تحقیقات مشخص شده است که علاوه بر دوره یازده ساله ی طوفان های خورشیدی یک دوره 90 ساله نیز در حیات خورشید وجود دارد. دوره ی جوانی خورشید 45 سال طول می کشد و پس از آن دوره پیری خورشید آغاز می گردد که 45 سال به طول می انجامد. در دوران جوانی، اثر خورشید به حداکثر خود می رسد و در مدت پیری انرژی خورشید رو به افول می رود. پس از گذشت 90 سال خورشید پیر شده و دوباره شروع به جوان شدن می کند. کودکانی که در 45 سال اول متولد می شوند از سلامتی کامل برخوردار اند اما کودکانی که در 45 سال دوم به دنیا می آیند دارای مشکلات فراوانی هستند. در 45 سال دوم میزان زلزله افزایش می یابد. وقتی چرخه 90 ساله خورشید به پایان می رسد حرکت وضعی زمین نیز دچار اختلال می گردد.

مرگ سیاه (طاعون) که در سال 1665 میلادی (1044 شمسی) بر انگلستان سایه افکند، نیوتون را از دانشکده خویش راند و به سمت کشف خطیری رهنمون شد. گزارشهای نوشته شده مربوط به آن زمان نشان می دهند که آن سال یکی از سالهای فعالیت شدیدی لکه های خورشیدی بوده است، و مطالعاتی که بر روی حلقه های درخشان شده، با توجه به اینکه در سالهای فعالیت خورشید این حلقه ها پهن تر هستند، آشکار می سازدکه طاعون سال 1348 میلادی (727 شمسی) نیز با فعالیت خورشید همزمان بوده است.

آزمایشات:

1) یک استاد تاریخ روسی به نام چیژوسکی که مدت چهل سال مشغول جمع آوری این قبیل روابط بوده، بسیاری از این چهل سال عمرش را در سیبری گذرانده است زیرا معتقد بوده که تغییرات اجتماعی بزرگ و اساسی ممکن است بیش از آنکه حاصل ماتریالیسم دیالکتیک باشد از فعالیت لکه های خورشیدی نتیجه شده باشد. او همچنان اشاره می کند که در قرن 1830 تا 1930 میلادی حکومت های لیبرال در انگلستان در طی تقاط اوج فعالیت لکه های خورشیدی قدرت را در دست داشته اند و محافظه کاران فقط در سالهای آرام تر انتخاب می شدند.

2) چیژوسکی ادعا میکند که طاعون های بزرگ دنیا، شیوع دیفتری و وبا در اروپا، تیفوس در روسیه، شیوع آبله در شیکاگو، همه در نقاط اوج دوره های 11 ساله خورشیدی رویداده اند.

این امر به نظر باور نکردنی می آید، اما می دانیم که فیزیولوژی حاکم بر رفتار است، و ما اکنون دلائلی در دست داریم حاکی از اینکه خورشید اثر مستقیمی بر برخی از فعل و انعفالات شیمیائی بدن ما دارد.  3) ماکی تاکاتا از دانشگاه توهو ژاپن مخترع «واکنش تاکاتا» می باشد، که مقدار آلبومین موجود در سرم خون را اندازه می گیرد. قبلاً چنین تصور می شد که این مقدار آلبومین را هم در مردان و هم در زنان گزارش می کرد. تاکاتا آزمایشی را با اندازه گیری های همزمان، از سرم های دو مرد که یک صد و شصت کیلومتر با هم فاصله داشتند آغاز کرد. طی چهار ماه، منحنی های تغییرات روزانه آلبومین در هر دو کاملاً موازی یکدیگر بود، و ازین رو تاکاتا نتیجه گرفت که این پدیده می بایست جهانی باشد و از عوامل کیهانی منشأ بگیرد.

مطالعات اخیر در روسیه این واقعیت را تایید می کند که خورشید مستقیماً بر خون ما اثر می گذارد. بیش از 120000 آزمایش بر روی مردمی که به منطقه ای در کنار دریای سیاه سفر می کردند انجام شد تا تعداد لنفوسیت های درون خون آنها اندازه گیری شود. این سلول های کوچک معمولاً بین 20 تا 25 درصد از سلول های سفید خون را تشکیل می دهند، اما در سالهای فعالیت شدیدی خورشیدی این درصد کاهش می یابد، چنانکه در طی سالهای 1956 و 1957 میلادی (1335 و 1336 هجری شمسی) این درصد افت بزرگی داشت، و تعداد مردمی که از بیماریهای ناشی از کمبود لنفوسیت رنج می بردند  طی انفجار عظیم خورشیدی در فوریه 1956 میلادی (بهمن ماه 1335 هجری شمسی) به دو برابر رسید.

بیماری های دیگری که از اختلالات مغناطیسی مستقیماً اثر می پذیرند عبارتند از:

در 17 ماه مه 1959 میلادی (28 فروردین ماه 1338 هجری شمسی) سه شعله بسیار قوی خورشیدی زبانه کشیدند. روز بعد بیست بیمار مبتلا به حمله قلبی به یک بیمارستان کرانه دریای سیاه که معمولاً با تعداد متوسط دو بیمار در روز سر و کار دارد مراجعه کردند. متخصص قلب فرانسوی کشف کرده اند که ارتباط محکمی میان خورشید و انفار کسیون های عضلات قلب (سکته قلبی ناشی از لخته های خون وجود دارد. ایندو اظهار می دارند که تشعشات خورشیدی در بیماران مستعد، تشکیل شدن لخته های خون در نزدیکی پوست را تسریع می کند و آنگاه این لخته ها موانع خطرناکی بر سر راه سرخرگ قلبی پدید می آورند. خونریزی در ریه های بیماران سل ریوی نیز مسیر مشابهی را طی می کند.

4) مطالعه ای که بر روی 5580 سانحه معدن ذغال سنگ در منطقه روهز صورت گرفته است نشان میدهد که اکثر این سوانح در روزهای پس از فعالیت خوشیدی به وقوع پیوسته اند.

5) مطالعاتی در مورد تصادفات رانندگی در روسیه و آلمان نشان میدهد که تعداد تصادفات در روزهای بعد از جهش شعله خورشیدی تا چهار برابر مقدار متوسط افزایش می یابد.

6) آماری از 28642 مراجعه کننده به بیمارستان های روانی در نیویورک نشان می دهد در روزهائی که رصدخانه های مغناطیسی فعالیت شدیدی را گزارش می دهند، تعداد مراجعه کنندگان افزایش قابل ملاحظه ای می یابد.

تناوب قمری که سومین ریتم اصلی حیات موجودات زنده است، در طرحهای تاریخ تولد انسان نیز ظاهر می شود رابطه میان ماه و تولد آنچنان نزدیک است که در بعضی نقاط حتی ماه را «قابله بزرگ» می نامند.

آزمایشات :

1) برای تحقیق در این مورد، دو نفر با نام یکسان دکتر مناکر اطلاعاتی درباره بیش از نیم میلیون تولدی که در بیمارستانهای نیویورک میان سالهای 1948 میلادی به وقوع پیوسته جمع آوری کرده اند. این تعداد عظیم مصادیق از نظر آماری به طرز روشن و معنی داری نشان می دهد که بیشتر تولدها در روزهای انجام می گیرد که ماه رو به کوچک شدن می گذارد و نقطه اوج تولدها درست بعد از بدر ماه کامل است و نقطه حضیض آن به هنگام هلال ماه جدید. مطالعات دیگری در آلمان و در کالیفرنیا بر روی تعداد کمتری از تاریخهای تولد چنین رابطه را آشکار نکرد، ولی باید به خاطر سپرد که تاثیرات قمری در مکانهای مختلف جغرافیایی متفاوت است. جزر و مدها در خلیج فاندی (در جنوب شرقی کانادا) آب دریا را بیش از مقدار حیرت آور پانزده متر بالا و پائین می برد، در صورتیکه اختلاف میان جزر و مد دریا در تاهیتی (واقع در اقیانوس اطلس جنوبی) فقط چند سانتی متر است.

2) تاریخ های تولد در میان ساکنان ساحل دریای شمال در آلمان نشان می دهند که زایشهای بسیار زیاد و غیر منتظره ای درست در موقع مد دریا رخ می دهد. به بیانی دیگر، هر گاه که مستقیماً از بالای سر می گذرد در تعداد تولدها افزایش ناگهانی ایجاد میکند. پدیده مشابهی در کلن که در همان عرض جغرافیایی قرار دارد اما از دریا بسیار دور است ـ به چشم می خورد، لذا خود جزر و مدهای دریا نیست که انقباض ماهیچه های رحم را کنترول میکند بلکه این ماه است که هر دو را تحت تاثیر قرار می دهد.

مطمئناً ارتباط نزدیکی میان ماه و خونریزی بطور عمومی وجود داردو بنا به بعض خرافات رایج، ماه همانطور که جزر و مد دریا را اداره می کند جریان خون را نیز کنترل می نماید. در آن روزگاران که حجامت یکنوع درمان طبی متدوال بود، معمولاً اینکار وقتی انجام می شد که ماه از بدر به تربیع می رفت، زیرا اعتقاد بر این بود که وقتی نور فزونی می یابد و و مد شروع به بالا آمدن می کند، جاری نمودن خون خطرناک است. این خرافه ممکن است ریشه در واقعیت داشته باشد.

آزمایشات :

 ادسون اندروز از تالاهاسی گرازش می دهد که در ارزیابی تعداد بیش از یک هزار «بیمار خون ـ زیر»، یعنی بیمارانی که بر روی تخت جراحی به وسائل غیر مادی رگ بندی احتیاج پیدا کرده و یا بعلت خونریزی به اطاق عمل باز گردانیده شده اند؛ 82 درصد کل بحران های خونی ما بین تربیع اول و تربیع ثانی ماه انفاق افتاده است، و نقطه اوج پر معنائی درست بهنگام بدر داشته اند. دکتر اندروز گزارش خود را با این سخن بپایان می رساند: «این آمار آنچنان قطعی و قانع کننده به نظر می آیند که ممکن است من همچون جادوگران قبائل فقط در شبهای تاریک عمل کنم و شبهای مهتابی را برای سخن عشق باقی گذارم.»

_شبهای مهتابی خاصیتی دارند که روی بعضی از مردم بصورتهای عجیب اثر می گذارند. خود لغت «ماه زده» ارتباط مستقیمی را میان ماه و دیوانگی القا می کند. در زبان انگلیسی و فرانسه به دیوانگان «لوناتیک» (ماه زده) گفته می شود. در واقع پیش از اینها این خرافه را آن چنان مسلم می پنداشتند که حتی یکبار در قانون نیز وارد نموده اند. دوسیت سال قبل قانون انگلستان تمایزی قائل بود میان آنان که «دیوانه» اند، یعنی بیماران روانی قدیمی و غیر قابل علاج، و آنها که «ماه زده» (لوناتیک) بوده و لذا فقط مستعد اختلال مشاعری هستند که از ماه پدید می آید. جنایاتی که توسط دسته دوم بهنگام بدر ماه انجام می شد در دادگاه ها از تخفیف مجازات برخوردار می گردید. مدیران تیمارستان ها همواره از اثر ماه بر ساکنان «ماه زده» تیمارستان می ترسیدند و در شبهائی که ماه کامل بود، از خروج کارمندان جلوگیری می کردند. در قرن هیجدهم میلادی بیماران را حتی در روز قبل از بدر کامل برای جلوگیری از خشونت احتمالی آنان در شب کتک می زدند. خوشبختانه اینگونه خشونت های رسمی دیگر غیر قانونی اعلام شده اند، اما قسمتهائی از اعتقادات کهن درباره ماه همچنان باقی مانده است. شاید هم حقیقتی در آنها نهفته باشد.

آزمایشات :

1) انستیتوی آمریکائی اقلیم شناسی طبی گزارش از اثرات بدر کامل بر رفتار انسان را منتشر کرده است که در آن نوشته شده وقوع جنایاتی با محرک قوی روانی مانند آرسون (جنون آتش زدن)، کلپتومانیا (جنون دزدی)، رانندگی وحشیانه، و الکویسم منجر به آدم کشی، همگی در شبهایی که ماه کامل است به بیشترین حد خود می رسند و ابری بودن هوا تاثیری در وقوعشان ندارد.

لئونارد راویتز، عصب شناس و پزشک مشاور امراض روانی، ارتباط فیزیولوژیک مستقیمی میان انسان و ماه کشف کرده است که می تواند این وابستگی ها و ارتباطات را توضیح دهد. او سالیان درازی بکار اندازه گیری اختلافات پتانسیل الکتریکی میان سرو سینه بیماران روانی مشغول بود. او از عابرینی که بطور تصادفی انتخاب شده بودند نیز همین آزمایش را بعمل آورد و کشف کرد که همه مردم دارای طرحی دوره ای هستند که هر روز تغییر می کند و بزرگترین مقدار اختلاف پتانسیل میان سر و سینه زمانی به وجود می آید که ماه کامل است، و بخصوص در مورد بیماران روانی این اختلاف عمیق تر مشاهده می شود. راویتز عقیده دارد که چون ماه میدان مغناطیسی زمین را دگرگون می کند، این تغییرات بحران های روانی را در اشخاصی که تعادل روانی شان از قبل تا حدودی متزلزل بوده است تشدیدی می نماید. «ما، علاوه بر جنبه های مختلفی که داریم از یک جنبه ماشینهائی الکتریکی هستیم که منابع انرژی درونی مان ممکن است توسط عوامل متناوب کیهانی (مانند نیروهایی که بوسیله ماه اعمال می شوند) که دست اندر کار تشدید عدم تعادلها و تعارض های موجود می باشند، تحریک شوند».

_تحقیقات برای کشف روابط فیزیولوژیک احتمالی دیگری میان انسان و ماه ادامه دارد.

 2) ادعا شده است که مرگهای ناشی از سل ریوی بیشتر در طول هفت روز پیش از بدر انفاق می افتند، و این امر ممکن است بستگی داشته باشد به دوره قمری موجود در مقدار پ ـ هاش (.پ  نسبت اسید به باز) خون (245). و یک پزشک آلمانی همبستگی هائی میان دوره های قمری با ذات الریه، مقدار اسید اوریک خون، و حتی زمان مرگ را گزارش داده است.

بدیهی است که ماه بر انسان از بسیاری طرق تاثیر می گذارد. عمل جاذبه ماه یک تاثیر مستقیم است، اما از بابت نور، ماه فقط واسطه ایست که شکوه خورشید را جلوه گر می سازد. لذا تعجب آور نیست اگر بدانیم انسان از خورشید حتی بیشتر از آنچه مشهود است تاثیر می پذیرد.

نیروهای کیهانی همواره در حال بمباران کردن زمین هستند، اما حرکات اجسام آسمانی، و حرکت زمین در رابطه با این انجسام، طرحی بوجود می آورد که اطلاعات سودمندی را فراهم می کند. موجودات زنده نسبت به این طرح حساس هستند زیرا حاوی آب می باشند که ماده ای بی ثبات بوده و براحتی تحت تاثیر قرار می گیرد.

بعبارت دیگر موجودات زنده درگیر گفتگوی گشاده ای با کیهان هستند، تبادلی آزاد از اطلاعات و تاثیرات متقابل، که کل حیات را درون ارگانیزم عظیمی متحد می کند که خود جزئی از ساخت پویای بسیار وسیع تری است. پس نتیجه می گیریم که تشابهات اصلی در ساختار و اجزای جهان ، همانند رشته هائی است که تمام موجودات زنده را بصورت یک کل واحد به یکدیگر پیوند می دهد، و اینکه انسان، با همه خصوصیات ویژه اش، جزئی از این کل است.

آزمایشات :

برای مثال درجه حرارت بدن انسان بندرت دقیقاً به 37 درجه سانتی گراد می رسد، بلکه در واقع تغییراتی با یک طرح روزگرد منظم را طی میکند. با طلوع خورشید دمای بدن و همراه با آن ضربان قلب و سرعت تولید اوره بالا می رود. هر سه اینها در اوایل بعد از ظهر به نقطه اوج خود می رسند. آنگاه متابولیسم رفته رفته از سرعت خود می کاهد تا حوالی ساعت 4 صبح به پائین ترین سطح فعالیتی خود می رسد. تصادفی نیست که پلیس مخفی و نیروهای امنیتی همیشه این ساعت را برای دستگیری و بازجوئی از مظنونین انتخاب کرده اند.

قابله ها همیشه شکایت دارند که باید ساعتها منتظر نوزادانی باشند که اصرار دارند درست قبل از صبحانه به دنیا بیایند. هالبرگ، زیست شناسی که کلمه روزگرد را اختراع کرد، آماری نیز تهیه کرده که نشان می دهد این موضوع تنها قصه اختراعی قابله های پیر نیست. دردهای زایمان در نیمه شب دو برابر ظهر رخ می دهند، و بیشترین تولدها در حدود ساعت چهار صبح به وقوع می پیوندد، یعنی درست وقتی که دوره متابولیکی به نقطه حضیض خود می رسد و احتمال سست و شل بودن مادر از همه وقت بیشتر است.

_حیات در میان مردابهای اولیه بر اثر تابش نور خورشید بر ملکولهای ساده آغاز شده است. براساس دانش شیمی زیستی کنونی کاملاً می توانیم حالتی را تصور کنیم که حیات در غیاب نور متولد شده باشد، اما در این صورت تصور ادامه یافتن حیات پس از مصرف تمام منابع غذایی در دسترس، بسیار مشکل است. امواج نور هم حامل انرژی و هم در عین حال حامل اطلاعات هستند.

در جریان تکامل اشکال متعدد حیات بر روی زمین، آن شکلهائی امکان بیشتری برای بقا داشته اند که قادر به احساس محیط و استفاده از اطلاعات دریافتی بوده اند. از آنجائیکه نور فواصل قابل ملاحظه ای را می پوشاند، احتمالاً بهترین منبع اطلاعات بوده که در دسترس حیات قرار داشته، و از میان تمام نیروهای کیهانی، بهتر از همه با نحوه احساس حیات تناسب داشته است. تناوب روزانه نور و تاریکی اطلاعات مربوط به حرکت وضعی زمین را میدهد. و تغییرات نسبت طول روشنائی و تاریکی در هر روز نشان از میزان حرکت انتقالی زمین بدور خورشید دارد.

محور چرخش زمین، نسبت مدار زمین بدور خورشید، از حالت قائم انحراف دارد و لذا سطحی که هر روز تحت تابش خورشید قرار می گیرد با روز دیگر اندکی متفاوت است. اشعه خورشید سالی دو بار بطور عمود بر استوا میتابد و طول روز و شب مساوی و همه جا برابر با 12 ساعت می شود. در تمام روزهای دیگر سال، یا قطب شمال یا قطب جنوب به ستاره خورشید نزدیکتر می شوند و بین مقادیر نور و تاریکی که عرضهای مختلف زمین را فرا میگیرد عدم تعادل بوجود می آید. تحول منظم این تناسب بین نور و تاریکی اطلاعاتی برای موجودات زنده فراهم می آورد که آنان را یاری می کند تا خود را با تناوب سالانه تغییرات ریتم روزگرد وفق دهند. این حساسیت، ریتم سالگرد نامیده میشود ـ یعنی دوره ای که حدود یکسال طول می کشد.

آزمایشات :

در مطالعاتی که کنت فیشر در دانشگاه تورونتو روی سنجاب طلائی سیته لوس لاته لاریس انجام میداد این موضوع تقریباً بطور اتفاقی کشف شد.

فیشر این جانوران سردسیری را در اتاقی بدون پنجره و با دمای صفر درجه سانتی گراد، روزی 12 ساعت در معرض نور قرار داد. مشاهده شد که این جانوران تا مهر ماه سالم و فعالند و دمای بدنشان 37 درجه سانتی گراد است، ازین به بعد دمای بدن سنجابها به یک درجه سانتی گراد کاهش پیدا کرد و به خواب زمستانی خود فرو رفتند. سپس، بدون آن که تغییری در نور یا گرما داده شده باشد، همگی در ماه فروردین از خواب برخاستند، در تمام طول بهار و تابستان پرتلاش بودند و دوباره در فصل پاییز دچار کرختی شدند. در آزمایش دیگری، فیشر دمای ثابت اتاقی را از صفر درجه به 35 درجه سانتی گراد افزایش داد و مشاهده کرد که این دما برای بیدار نگه داشتن سنجابها در طول زمستان کافی است، اما درست مانند زمانی که سنجابها به خواب زمستانی فرو می رفتند، در پائیز فربه شده، در طول زمستان دوباره لاغر شدند.

حساسیت نسبت به یک دوره سالانه فواید آشکاری دارد: این حساسیت موجود زنده را قادر می سازد تا تغییرات فصلی را در محیط زندگی خود پیش بینی کند و ملاحظات لازم را بعمل آورد مثل پرنده ای که زمستان را در شرایط ثابت نواحی مداری طی می کند از این حس خود برای پیش بینی زمان بازگشت به نواحی شمالی استفاده می کند.

این هر دو نوع حیوان به وسیله فوتوپریودیسم (یعنی حساسیت به مقادیر نسبی روشنایی و تاریکی در هر روز، یا زمان سنجی نوری) توجیه شده اند.

نور مرئی خورشید روی ماده غیر زنده نیز، از طریق تحریک کردن ملکولهای آن و تولید گرما، عمل می کند.

در دماهای بالا، ملکولها انرژی بیشتری دارند با سرعت بیشتری حرکت می کنند، و به دفعات بیشتری با هم برخورد دارند. به همین دلیل است که افزایش دما، آهنگ بسیاری از واکنشهای شیمیائی را تسریع می کند ـ و از آنجاست که چراغ الکلی را در آزمایش ها بکار می بریم. واکنش های زیست شیمیائی نیز به همین  نحو تحت تاثیر قرار می گیرند، و تا زمانی که میزان حرارت زیان آور نشده باشد، هر چه دما افزایش یابد آهنگ سوخت و ساز مواد نیز افزایش می یابد. بنابراین، موجودات زنده در ساختمان خود، حساسیت درون نهاده ای نسبت به تغییرات دما دارند، و اگر این تغییرات ناشی از نور خورشید باشد، آنان همان دوره تناوب 24 ساعته مشابه فوتوپریودیسم را دنبال خواهند کرد. در دانشگاه لندن، هانس کالموس مشاهده کرده است که اگر تخم ملخ را در دمای ثابت 22 درجه سانتی گراد نگاه دارد، نوزادها هر روز در طلوع سپیده از تخم بیرون می آیند، اما اگر این دمای ثابت 11 درجه باشد، شکستن تخمها در طول آفتاب و آنهم دو روز در میان اتفاق می افتد.

نیروهای کیهانی از طریق طرحهای متناوبی که حیات پاسخ را به آنها می آموزد، اعمال می شوند. قویترین واکنشهای حیات طبیعتاً در برابر طرح هایی است که دوره تناوب کمتری دارند یعنی آنهایی که دارای بیشترین دفعات تغییر در طول مدت معینی می باشند. اصلی ترین و آشناترین تغییراتی که حیات در معرض آنهاست، تغییراتی است که از حرکت زمین به دور محور خودش ایجاد می شود.

یکی از تغییرات بسیار حساس و تکان دهنده محیط که حیات ممکن است با آن روبرو شود ناپدید شدن ناگهانی و غیر منتظره خورشید است. در مواقع نادری که کسوف کامل پیش می آید، موجودات زنده دچار گیجی کاملی می شوند

به طور مثال عقابها به طور عمود از آسمان فرود می آیند تا در تنه ی درختی پناه گیرند . یا دسته ای از میمونهای بابون در مقابل این رویداد ناگهانی ، آرایشی را که معمولا برای مقابله با حیوانات درنده به خود می گیرند ، اختیار می کنند . در این حالت هیچ کدام از این حیوانات به درستی نمی دانند که به کدام سمت بروند تا با این خطر غیر منتظره مقابله کنند .

روشنایی و تاریکی با طرح متناوب منظمی بدنبال یکدیگر می آیند و اطلاعات اساسی را برای حیات فراهم می آورند. این الگوی منظم را پیش از این «ریتم روزانه» مینامیدند.

آزمایشات :

    در میان پست ترین انواع جانداران، گروهی وجود دارند که هم گیاه شناسان و هم جانور شناسان مطالعاتی بر روی آن انجام داده اند. این گروه تکه های نازکی از پروتوپلاسم تجزیه نشده می باشند که دارای کلروفیل بوده، مانند گیاهان این کلروفیل را برای تولید در غذا در مجاورت نور آفتاب مورد استفاده قرار می دهند، اما علاوه بر آن دم تازیانه مانند درازی هم دارند که مانند جانوران با حرکات موجی خود این موجودات زنده را در زیر آب بدنبال نور آفتاب به اینسوی و آنسوی می برد. اگر در تاریکی قرار گیرند، روشهای گیاهی را برای تولید غذا رها می کنند و کاملاً مانند یک جانور ذرات غذایی آماده را از محیط جذب می کنند. نمونه تجمع یافته این موجودات، قطعات کوچک سبز رنگ ژله مانندی است که در آبگیرهای کم عمق آب شیرین شناور است و اوگ لنا گراسیلیس نام دارد. در یک انتهای بدن نازک و قابل انعطاف این جانور، نزدیک به دم تازیانه مانندش، «پلک» کوچکی برنگ تیره قرار دارد که خودش نسبت به نور حساس نیست ولی تخمک حساس به نوری را که نزدیک به انتهای دم قرار دارد می پوشاند. موقعی که این پلک، «چشم» را پوشانده باشد اتفاقی نمی افتد، اما همینطور که نور به این تخمک بتابد، دم را با تواتر دوازده ضربه در ثانیه به تموج وا می دارد و این موجود زنده را با حرکات مارپیچ بطرف نور می راند.

اوگ لنا برای آنکه در برابر آفتاب استراحت کند، طوری قرار می گیرد که تخمک بوسیله پلک پوشانده شود. به نسبتی که خورشید حرکت می کند، اوگ لنا نیز موضع خود را تغییر می دهد، اما بتدریج از حساسیتش نسبت به نور کاسته می گردد، و در اواخر روز فعالیت بسیار کمتری دارد. اگر این موجود زنده در تمام روز همچنان فعال باقی میماند و بدنبال هر شعاع نوری که می تابید حرکت می کرد، می بایست همان مقدار انرژی را که تولید می کرد بمصرف حرکت می رسانید و چیزی برای سایر فرایندها یا برای ذخیره خود در طول شب باقی نمی گذاشت. بنابراین اوگ لنا نه تنها توانسته است توانائی واکنش حیاتی در برابر تغییرات محیط را بدست آورد، بلکه علاوه بر آن بر اساس اطلاعاتی که از ترتیب تغییرات محیط به دست آورده عملکرده است. او برای مرتب کردن حرکاتش مکانیزمی بوجود آورده است که قادرش ساخته به مناسبترین شکل عمل کند، یعنی هنگامی که به حرکت بیشتری نیاز هست سریعتر کار می کند و وقتی از اهمیت این حرکت کاسته می شود، از سرعت عمل خود بکاهد. این حقیقت که نظم مزبور «درونی» این موجود است، با قرار دادن تعداد زیادی اوگ لنا در تاریکی مداوم و بمدتی نسبتاً طولانی بدست آمده است. علی رغم تاریکی مطلق، تک تک اوگ لناها درست هم زمان با آغاز طبیعی روز شروع به فعالیت می کنند، یعنی زمانی که خورشیدی که آنها نورش را نمی بینند طلوع می کند. و همزمان با پائین آمدن خورشید در بیرون از محیط آزمایشگاه بتدریج از حساسیت آنها کاسته می شود. در این آزمایش موجودات مزبور که به علت فقدان نور قادر نیستند غذای خود را بسازند، شروع به تغذیه از ذرات غذایی موجود در محیط می کنند و این کار را فقط در طول ساعات معمول روز انجام میدهند، در حالیکه ذرات غذایی در تمام طول شبانه روز در دسترس آنان قرار دارد. می بینیم که حتی اوگ لنا، با سلولهای خورشیدی خود، دقیقاً از یک ریتم تبعیت می کند.

_ اطلاع ما از نحوه نشات گرفتن و تکامل ارگانیزم های پر سلول از تک سلولیهای اولیه بسیار محدود است، چون بندرت سنگواره ای از آنها باقی مانده است، اما ظاهراً بنظر می رسد که تمام حیات گیاهی و جانوری از چیزی شبیه اوگ لنا مشتق شده است. در سیر تکامل، سلولهایی که جهت تشکیل ارگانیزمهای پیچیده تر وظایف ویژه ای را به عهده گرفته اند تا حد زیادی تغییر یافته اند، اما اغلب آنها مقداری از آثار استقلال اولیه را به همراه دارند. حتی انسان نیز هنوز سلولهایی دارد که می تواند بکلی از بدن او جدا شده بطور مستقل به حیات خود ادامه دهند و براه خود ـ یعنی در جهت بارور ساختن یک تخمک ـ بروند. اگر سلولی از ریشه یک گیاه مثلاً هویج برداریم و آنرا در یک محلول غذایی قرار دهیم نه تنها زنده خواهد ماند بلکه بوته هویج جدیدی بوجود خواهد آورد. ما به ارگانیزمهای زنده بعنوان یک هویت واحد نظر می کنیم و از خاطر می بریم که اینها در واقع جامعه های انبوه و پیچیده ای از تک سلولی ها هستند که تک تک هر کدام وجوه اشتراک زیادی با یکدیگر دارند. و نه تنها با آن ارگانیزم خاص بلکه با تمام ارگانیزمهایی که بر روی زمین بوجود آمده اند نیز. بقول الکساندرپوپ «همگی اجزاء یک شگفت انگیزند، که کالبدش طبیعت است…».

ریتم های روز گرد در تک سلولیهایی که فاقد هورمون و دستگاه عصبی هستند وجود دارد. در پر سلولیهای متکاملتر که دارای این امکانات هستند ریتمهای مزبور در طرح های بغرنج تری پدیدار می شوند و به تحریکات محیطی ظریفتری پاسخ می دهند.

آزمایشات :

1) از تمام گونه هایی که در آزمایشگاه های ما به خدمت گرفته شده اند، اندکند آنهایی که باندازه مگس سرکه ای با نام دروزوفیلا در دانش ما از حیات سهم داشته باشند.

کولین پیتندریج آزمایش هایی در دانشگاه پرینستون ترتیب داده است که بخوبی نشان می دهد دروزوفیلا حتی به کوچکترین اطلاعات رسیده با چه دقتی پاسخ می دهد. او درین آزمایشها تخم مگسهای سرکه را در تاریکی کامل و تحت دما و رطوبت ثابت نگاه می دارد. تخمها می شکنند، کرمها رشد می کنند، و پیله می تنند. رشد در داخل پیله بصورت عادی ادامه پیدا می کند و مگس های بالغ از پیله خارج می شوند اما خروج آنها در زمانهای متفاوت صورت می گیرد و به هیچ وجه از طرح روزگرد طبعیت نمی کند. پیتندریج این آزمایش را بار دوم با بسته تخم مگس دیگری شروع می کند، اما اینبار بکمک یک فلاش الکترونیک که در مجاورت کرمها گذاشته است، بمدت یک هزارم ثانیه به آنها نور می تاباند. در بقیه مراحل رشد کرمها تا مگس بالغ، هیچ نور دیگری به آنها تابانیده نمی شود و با وجود این تمام مگس های بالغ همزمان از پیله ها سر بر می آورند.

2) سوسک حمام با وجود آنکه از وجهه خوبی برخوردار نیست جانور آزمایشگاهی بسیار خوبی بشمار می رود. نوع معمولی آن که پری پلانتا آمریکانا نام دارد هر روز بلافاصله بعد از غروب آفتاب به جنب و جوش می افتد و حدود پنج تا شش ساعت بطور مداوم حمل و نقل می کند. اما اگر سر یکی ازین سوسک ها را از بدن جدا کنیم دیگر از چنین تناوب روزگردی تبعیت نمی کند. شاید این موضوع تعجب آور نباشد، اما در واقع اگر سر این سوسک را با جراحی دقیق جدا کنیم و بوسایل لازم از خونریزی آن جلوگیری به عمل آوریم، چندین هفته دیگر زنده می ماند. سوسکی که به این ترتیب سر خود را از دست داده باشد بتدریج بر اثر گرسنگی تلف می شود، اما مادام که در قید حیات است به حرکات نامنظم و بی جهت خود ادامه می دهد.

خانم جانت هارکر دریافته است که می توان از طریق انتقال خون، احساس جهت یابی را به این سوسک حمام بازگرداند. تمام حشرات دارای یک دستگاه گردش خون بسیار ابتدائی هستند، بدین ترتیب که خون در داخل ظرف بدن آنها می چرخد و اندام داخلی را شستشو می کند. می توان با سوراخ کردن بدن دو تا از سوسکها و قرار دادن یک لوله باریک شیشه ای، جریان را در بدن دو سوسک به یکدیگر اتصال داد. هارکر آزمایش زیرکانه ای در این باره ترتیب داده است که گرچه ناخوشایند است اما موضوع را روشن می کند. او پاهای سوسکی را قطع کرده آنرا به طور وارونه روی پشت سوسک دیگری که سرش را قطع کرده بود قرار داد و با ایجاد سوراخهایی در پشت دو سوسک و اتصال آنها به یکدیگر جریان خون مشترک به وجود آورد. این سوسک دو بدنه که دارای یک سر و یک مجموعه پا بود تقریباً به طور عادی وظایف خود را انجام می داد. فعالیت این سوسک بلافاصله بعد از غروب آفتاب به طور عادی آغاز می شد. چیزی در خون سوسک بالایی وجود داشت که از لوله شیشه ای عبور می کرد و ریتم را به پاهای سوسک بی سر پایینی القا می نمود. به نظر می رسد ماده ای که این وظیفه را بعهده دارد هورمونی است که در سر حشره تولید می شود. هارکر با آزمایشهای متعددی که روی قسمتهای مختلف مغز با حذف قسمتهای دیگر انجام داد، بالاخره پی برد که کلاف اعصابی که زیر دهان سوسک قرار دارد منبع این پیام است. او کشف کرد که اگر این غده را به یک سوسک بدون سر منتقل کنیم ریتمی مشابه ریتم سوسک دارای سر را دنبال خواهد کرد.

بنابراین، در سوسک حمام، مرکزی که نسبت به تناوب طبیعی روشنایی و تاریکی واکنش نشان می دهد در نقطه ای متمرکز است و حتی می توان آن را جابجا کرد. این اطلاعات بسیار حیاتی است اما هارکر به نتایج جالب تری هم دست یافته. او گروهی از سوسکها را مطابق يك برنامه عادی و دسته دیگر را با برنامه زمانی معکوسی در معرض نور و تاريكي متناوب قرار داد بطوريكه برای دسته دوم، تمام شب فضا را با چراغ روشن می کرد و روز آنها را در تاریکی قرار میداد. دسته دوم بزودی با شرایط جدید سازش یافتند و در طول شب مصنوعی به فعالیت می پرداختند. لذا ریتم های آنان در فاز مقابل نسبت به گروه اول قرار داشت. اگر غده زیر  دهانی یکی از سوسکهای يكي از دو گروه به سوسک بی سری در گروه دیگر پیوند زده می شد، ریتم مربوط به خود را به آن سوسک تحمیل می کرد، اما اگر سوسک دوم غده خود را نیز به همراه داشت مشکل ایجاد میشد، یعنی غده اضافی بصورت سلاح مرگباری در می آمد. سوسک بیچاره، ب�